Długi przez hazard. Co robić?

Masz długi przez zakłady bukmacherskie, kasyno lub inną formę hazardu i nie wiesz, co robić? Potrzebujesz konkretnego planu, który pomoże Ci uporządkować sytuację. Boisz się to ruszyć? Kiedy grałem, sam długo bałem się zmierzyć z tym tematem. Gdy wreszcie zacząłem działać, poczułem ulgę, która rosła z każdym kolejnym krokiem. Ty także możesz to zrobić. Ten tekst powstał po to, aby Ci w tym pomóc.

Najbardziej niebezpieczny moment często przychodzi tuż po kolejnej przegranej. Na koncie brakuje środków, a są potrzebne natychmiast. Trzeba zapłacić rachunek, oddać pożyczkę albo uzupełnić konto, zanim partnerka zauważy, że pieniądze zniknęły. W głowie pojawia się więc myśl, że pora się odegrać. Ostatnia pożyczka. Ostatni kupon. Większa stawka. Jeden dobry wieczór, który naprawi wszystko. „Teraz musi się udać”. STOP!

Jeżeli masz długi przez hazard, pierwszym krokiem powinno być przerwanie gry. Dzięki temu ograniczysz ryzyko kolejnych strat i dalszego zadłużania się. Następnie możesz przeanalizować swoją rzeczywistą sytuację i zaplanować dalsze działanie.

Nie musisz dziś wiedzieć, jak spłacisz każdą złotówkę. Musisz jednak zrobić wszystko, aby jutro nie mieć jeszcze większego długu.

Plan działania

Krok 1. Przerwij grę
Nie próbuj odzyskać przegranych pieniędzy dalszą grą. Każda kolejna próba może powiększyć zadłużenie i utrudnić podejmowanie rozsądnych decyzji.

Krok 2. Zamknij dostęp do hazardu
Zamknij wszystkie konta hazardowe, na których grałeś. Usuń aplikacje, wiadomości marketingowe i inne treści ułatwiające powrót do gry.

Krok 3. Ogranicz dostęp do pieniędzy
Obniż limity płatności, przelewów i wypłat. Usuń zapisane karty, zabezpiecz pieniądze przeznaczone na podstawowe potrzeby i rozważ czasowe zaangażowanie zaufanej osoby w kontrolę wydatków.

Krok 4. Znajdź wsparcie
Nie czekaj, aż uporządkujesz wszystkie długi. Umów konsultację ze specjalistą zajmującym się problemem hazardowym albo zgłoś się do poradni leczenia uzależnień. Zastanów się również, komu możesz powiedzieć o swojej sytuacji.

Krok 5. Ustal rzeczywistą wysokość długów
Zbierz informacje o wszystkich zobowiązaniach. Sprawdź aktualne kwoty, terminy płatności, opóźnienia i etap każdej sprawy. Wszystko dokładnie spisz i policz.

Krok 6. Zabezpiecz podstawowe potrzeby i ustal realny budżet
Policz, ile pieniędzy potrzebujesz na mieszkanie, jedzenie, leczenie, transport oraz utrzymanie osób, za które odpowiadasz. Zabezpiecz środki na te cele.

Krok 7. Skonsultuj sposób postępowania z długami
Skonsultuj sposób dalszego postępowania w punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Alternatywnie możesz skontaktować się z adwokatem lub radcą prawnym specjalizującym się w sprawach zadłużenia.

Krok 8. Pracuj ze specjalistą od hazardu nad utrzymaniem zmiany
Sama praca ze specjalistą od hazardu nie spłaci długów. Może jednak pomóc Ci przygotować i utrzymać plan działania, zmniejszyć ryzyko decyzji podejmowanych pod wpływem napięcia oraz ograniczyć prawdopodobieństwo powrotu do gry.

Jak wykonać każdy krok?

Krok 1. Przerwij grę

Odgrywanie się jest jednym z podstawowych mechanizmów podtrzymujących problem hazardowy. Po przegranej część osób nie myśli już tylko o możliwej wygranej. Myśli o pożyczce, pieniądzach pobranych ze wspólnego konta albo o wydatkach, na które nie ma środków. Dalsza gra zaczyna wtedy przypominać akcję ratunkową, choć w rzeczywistości jest kolejnym ryzykiem, które może jeszcze bardziej pogłębić problem.

Niewielka wygrana może być niewystarczająca do rozwiązania problemu, dlatego stawka idzie w górę. Po kolejnej przegranej presja staje się jeszcze większa. Efekt? Nowa pożyczka, następna wpłata i przekonanie, że nie można już zrezygnować, skoro straciło się tak dużo.

Nawet wygrana nie musi przerwać tego mechanizmu. Może przynieść chwilową ulgę, ale jednocześnie wzmacnia przekonanie, że hazard jest sposobem rozwiązywania problemów finansowych. Część pieniędzy zostaje przeznaczona na dalszą grę, a przy następnym kryzysie myśl o odegraniu się wraca jeszcze szybciej.

Dalsza gra nie jest planem spłaty. Jest kolejnym ryzykiem, które może jeszcze pogorszyć sytuację.

Krok 2. Zamknij dostęp do hazardu

Postanowienie „od dzisiaj nie gram” jest ważne, ale wobec skali problemu może nie wystarczyć. Jeżeli konto hazardowe pozostaje aktywne, impuls może szybko doprowadzić do kolejnej gry, dlatego potrzebujesz konkretnych zabezpieczeń.

Koniecznie zamknij wszystkie konta hazardowe, na których grałeś. Nie zostawiaj jednego z nich „na wszelki wypadek”. W chwili kryzysu właśnie ono może stać się drogą do kolejnej przegranej.

Zwróć się do operatora z prośbą o zamknięcie konta na stałe. Przykładowa wiadomość może brzmieć następująco: „Proszę o natychmiastowe i trwałe zamknięcie mojego konta oraz o wyłączenie wszystkich wiadomości marketingowych. Proszę również o uniemożliwienie jego ponownej aktywacji, jeżeli przewidują to stosowane przez Państwa procedury. Decyzja wynika z problemów związanych z grą i jest ostateczna”. Wiadomość uzupełnij danymi pozwalającymi zidentyfikować konto, na przykład loginem, numerem klienta lub adresem e-mail przypisanym do profilu. Operator może poprosić Cię o dodatkowe informacje potrzebne do potwierdzenia tożsamości.

Jeżeli na koncie pozostały pieniądze, ustal z operatorem sposób ich wypłaty. Nie wykorzystuj ich do dalszej gry. Doprowadź procedurę zamknięcia konta do końca i zachowaj otrzymane potwierdzenie.

Jeżeli operator nie oferuje nieodwracalnego zamknięcia konta albo dopuszcza jego późniejszą reaktywację, skorzystaj z samowykluczenia na najdłuższy dostępny okres. Sprawdź również, czy po jego zakończeniu konto zostanie odblokowane automatycznie i zapisz datę, w której może się to wydarzyć. Uwzględnij ten moment w swoim planie zabezpieczeń.

Jeżeli grasz stacjonarnie, unikaj miejsc, w których zwykle grałeś, i przygotuj plan działania na moment, w którym pojawi się chęć, aby do nich wrócić.

Samo usunięcie aplikacji nie oznacza zamknięcia konta. Najpierw doprowadź do jego zamknięcia, a następnie usuń z telefonu i komputera:

aplikacje hazardowe;
zapisane hasła i metody płatności;
zakładki prowadzące do stron hazardowych;
wiadomości i powiadomienia marketingowe;
grupy z typami;
obserwowane profile pokazujące kursy, kupony i rzekome okazje do zarobku.

Zamknięcie kont nie rozwiązuje całego problemu, ale jest jednym z najważniejszych zabezpieczeń przed kolejną grą.

Krok 3. Ogranicz dostęp do pieniędzy

Łatwy dostęp do pieniędzy może przesądzić o tym, czy impuls do gry minie, czy doprowadzi do kolejnej gry. Warto wprowadzić konkretne zabezpieczenia:

obniżyć limity przelewów, płatności i wypłat;
nie nosić większej ilości gotówki;
usunąć karty zapisane w telefonie i serwisach internetowych;
ustawić automatyczne opłacanie najważniejszych bieżących rachunków;
oddzielić pieniądze przeznaczone na podstawowe potrzeby od pozostałych środków;
zabezpieczyć oszczędności przed wykorzystaniem pod wpływem chęci gry;
nie zaciągać nowych zobowiązań pod wpływem paniki.

W początkowym okresie pomocne może być czasowe zaangażowanie zaufanej osoby w kontrolę wydatków. Nie powinno to jednak polegać na bezterminowym odebraniu Ci samodzielności. Zasady należy ustalić jasno:

co będzie kontrolowane;
kto ma dostęp do pieniędzy;
które wydatki wymagają wcześniejszego uzgodnienia;
jak długo obowiązuje to rozwiązanie;
kiedy zostanie ocenione ponownie.

Chodzi o zabezpieczenie najbliższego okresu, w którym napięcie, dostęp do pieniędzy i podejmowanie decyzji w samotności mogą zwiększać ryzyko powrotu do gry. Ograniczenie dostępu do pieniędzy nie zastępuje leczenia, ale daje czas, aby impuls osłabł i abyś mógł skorzystać z wcześniej przygotowanego planu.

Krok 4. Znajdź wsparcie

Spłata długów może trwać długo. W tym czasie mogą pojawiać się telefony z windykacji, wezwania do zapłaty, nieprzewidziane wydatki, konflikty i momenty zwątpienia. Dlatego potrzebujesz umiejętności, które pozwolą Ci przechodzić przez trudne momenty bez powrotu do gry.

Umów konsultację ze specjalistą zajmującym się problemem hazardowym (specjalistą psychoterapii uzależnień, instruktorem terapii uzależnień, psychoterapeutą lub psychologiem) albo zgłoś się do poradni leczenia uzależnień. Do poradni działających w ramach NFZ można zgłosić się bez skierowania.

Współpraca ze specjalistą może pomóc Ci:

zrozumieć, dlaczego mimo strat nadal pojawia się potrzeba grania;
rozpoznać sytuacje, emocje i myśli, które uruchamiają chęć gry;
pracować nad odgrywaniem się i innymi sposobami myślenia podtrzymującymi hazard;
ograniczyć dostęp do pieniędzy i przygotować konkretne zabezpieczenia finansowe;
opracować plan działania na sytuacje wysokiego ryzyka;
przygotować rozmowę z bliskimi i określić, jakiego wsparcia potrzebujesz;
szybko zareagować na pojedynczy powrót do gry, aby nie przerodził się w dłuższy ciąg grania.

Powiedz prawdę przynajmniej jednej osobie

Hazard łatwo rozwija się w tajemnicy. Kasowanie wiadomości, czyszczenie historii przeglądarki, ukrywanie lub zaniżanie przegranych oraz zaciąganie pożyczek pod innym pretekstem pozwalają podtrzymywać przekonanie, że sytuację da się jeszcze naprawić samemu. Tyle że sposobem na zdobycie brakującej kwoty często ponownie staje się hazard.

Nie musisz od razu informować całej rodziny ani opowiadać o wszystkim w jednej rozmowie. Zastanów się jednak, kto mógłby poznać Twoją sytuację i pomóc Ci wykonać pierwsze działania. Wybierz osobę możliwie spokojną i taką, przy której czujesz się bezpiecznie. Zastanów się wcześniej, co chcesz jej powiedzieć i jakiego rodzaju pomocy potrzebujesz. Możesz zacząć w ten sposób: „Mam problem z hazardem. Mam też długi, o których nie mówiłem. Nie proszę Cię o ich spłacenie. Potrzebuję pomocy w zatrzymaniu gry, zabezpieczeniu pieniędzy i ustaleniu, jak naprawdę wygląda moja sytuacja”.

Nie obiecuj, że wszystko naprawisz w kilka tygodni. Większe znaczenie będą miały działania: zamknięcie dostępu do hazardu, rozpoczęcie współpracy ze specjalistą od hazardu i przestrzeganie ustalonych zasad.

Krok 5. Ustal rzeczywistą wysokość długów

Przy problemie hazardowym rzeczywista skala zadłużenia często pozostaje niejasna nawet dla samej osoby grającej. Jedne zobowiązania są wypierane, inne zaniżane, a część ginie w chaosie. Dochodzą do tego limity na kartach, odroczone płatności, zaległe rachunki oraz pieniądze pożyczone od rodziny i znajomych.

Często samo otwarcie aplikacji bankowej, poczty albo wiadomości od wierzyciela wywołuje tak duży lęk, że łatwiej jest po prostu nie wiedzieć. To na chwilę zmniejsza napięcie, ale uniemożliwia podjęcie przemyślanych działań.

Zbierz informacje i dokumenty dotyczące:

kredytów i pożyczek, w tym umowy oraz aktualne salda;
zadłużenia na kartach kredytowych i wykorzystanych limitach;
zakupów z odroczoną płatnością;
zaległych rachunków i innych nieopłaconych należności;
pieniędzy pożyczonych od rodziny i znajomych;
wezwań do zapłaty oraz pism sądowych, komorniczych i urzędowych;
wszystkich pozostałych kwot, które powinny zostać zwrócone.

Przygotuj prostą tabelę:

Zobowiązanie	Aktualna kwota	Najbliższy termin płatności	Opóźnienie lub etap sprawy	Posiadane dokumenty

Jeżeli nie znasz aktualnej kwoty, terminu płatności albo etapu sprawy, wpisz „do ustalenia”. Nie opieraj się wyłącznie na pamięci.

Nie musisz zebrać wszystkich informacji za jednym razem. Zacznij od dokumentów, które już masz. Następnie sprawdź bankowość elektroniczną, pocztę elektroniczną, wiadomości oraz korespondencję listowną.

Jeżeli lęk jest tak silny, że nie jesteś w stanie rozpocząć, poproś zaufaną osobę, aby była przy Tobie. Jej obecność może pomóc Ci pozostać przy zadaniu, gdy pojawi się chęć przerwania działania i dalszego unikania problemu.

Na tym etapie chodzi o ustalenie faktów, a nie o samodzielne wybieranie rozwiązań prawnych lub podejmowanie natychmiastowych decyzji o spłacie.

Nie musisz także analizować całej historii gry ani obliczać, ile pieniędzy przegrałeś przez całe życie. Do uporządkowania bieżącej sytuacji potrzebujesz przede wszystkim informacji o aktualnych zobowiązaniach, dochodach i koniecznych wydatkach.

Krok 6. Zabezpiecz podstawowe potrzeby i ustal realny budżet

Po ujawnieniu długów część osób chce natychmiast naprawić wszystko: oddawać prawie całą wypłatę, pracować bez odpoczynku i rezygnować z każdego wydatku, który nie jest absolutnie konieczny. Taki plan może wyglądać odpowiedzialnie, ale często jest niemożliwy do utrzymania.

Po kilku tygodniach pojawia się przemęczenie, frustracja i poczucie, że mimo ogromnego wysiłku zadłużenie prawie się nie zmniejszyło. Brakuje pieniędzy na zwykłe życie, a hazard znów zaczyna wyglądać jak sposób na zdobycie brakującej kwoty.

Najpierw ustal wysokość swoich rzeczywistych dochodów, a następnie policz podstawowe koszty życia:

mieszkanie i niezbędne opłaty;
jedzenie;
leczenie i leki;
transport do pracy;
potrzeby dzieci oraz innych osób pozostających na Twoim utrzymaniu.

Nie jest to instrukcja określająca prawną kolejność zaspokajania wierzycieli. Chodzi o ustalenie, jaką kwotą rzeczywiście dysponujesz bez pozbawiania siebie i rodziny podstawowych środków do życia.

Nie opieraj planu na pieniądzach, których jeszcze nie masz, takich jak:

premia, której jeszcze nie otrzymałeś;
dochód z pracy lub dodatkowego zlecenia, których jeszcze nie podjąłeś;
środki ze sprzedaży rzeczy, do której może nie dojść;
pomoc bliskich, której nikt Ci nie zadeklarował.

Plan przygotuj na podstawie dochodów, którymi rzeczywiście i regularnie dysponujesz.

Nie obiecuj wierzycielom ani bliskim kwot, których nie będziesz w stanie regularnie przekazywać. Deklaracja złożona pod wpływem wstydu lub presji może na chwilę zmniejszyć napięcie, ale jej niewykonanie zwykle prowadzi do kolejnego konfliktu, rozczarowania i dalszego ukrywania problemu.

Dobry plan nie jest najbardziej surowym planem, jaki potrafisz sobie narzucić. Powinien uwzględniać Twoją rzeczywistą sytuację finansową i być możliwy do realizowania przez dłuższy czas.

Krok 7. Skonsultuj sposób postępowania z długami

Nie podejmuj pod wpływem emocji decyzji o zaciągnięciu kolejnej pożyczki, konsolidacji, zawarciu ugody, sprzedaży majątku ani złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Właściwy sposób postępowania zależy między innymi od:

rodzaju i wysokości zobowiązań;
długości opóźnień w płatnościach;
etapu, na którym znajduje się każda sprawa;
treści otrzymanych wezwań, pism sądowych lub komorniczych;
wysokości i regularności dochodów;
koniecznych kosztów utrzymania;
posiadanego majątku;
sytuacji rodzinnej oraz liczby osób pozostających na Twoim utrzymaniu.

Nie istnieje jedno rozwiązanie właściwe dla każdej osoby zadłużonej. Dlatego zachowaj ostrożność wobec osób i firm, które bez dokładnego poznania sytuacji obiecują szybkie „wyczyszczenie długów”.

Gdzie szukać pomocy?

Jeżeli nie możesz pozwolić sobie na odpłatną konsultację, skorzystaj z systemu nieodpłatnej pomocy. Punkty nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego i nieodpłatnej pomocy prawnej działają w każdym powiecie. Najbliższy punkt możesz znaleźć w rządowym systemie zapisów i za jego pośrednictwem zapisać się na poradę. Informacje uzyskasz również we właściwym starostwie powiatowym lub urzędzie miasta. Z pomocy mogą korzystać osoby, które nie są w stanie ponieść kosztów odpłatnej pomocy prawnej.

Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie może pomóc Ci uporządkować sytuację zadłużenia, przeanalizować dostępne możliwości i wspólnie z doradcą opracować plan działania.

Gdy potrzebujesz wyjaśnienia swojej sytuacji prawnej, analizy umów lub pism albo informacji dotyczących postępowania sądowego czy egzekucyjnego, właściwsza będzie nieodpłatna pomoc prawna.

Jeżeli decydujesz się na pomoc odpłatną, wybierz specjalistę odpowiedniego do rodzaju sprawy. Sprawami dotyczącymi umów, pism sądowych, egzekucji, ugód lub upadłości konsumenckiej może zająć się adwokat albo radca prawny specjalizujący się w sprawach zadłużenia i prawie upadłościowym. Nie zakładaj jednak, że każdy prawnik lub każda firma reklamująca „oddłużanie” będzie właściwym wyborem.

Przed podpisaniem umowy sprawdź kwalifikacje osoby prowadzącej sprawę, dokładny zakres usługi oraz jej całkowity koszt. Zachowaj szczególną ostrożność wobec firm, które bez wcześniejszej analizy dokumentów obiecują szybkie umorzenie długów, gwarantują określony rezultat albo wywierają presję na natychmiastowe podpisanie umowy.

Nie ignoruj otrzymywanej korespondencji. Nie podpisuj również pod wpływem strachu ugody, pełnomocnictwa ani innego dokumentu, którego treści lub konsekwencji nie rozumiesz. Najpierw poproś o wyjaśnienie jego zapisów albo skonsultuj go z niezależnym specjalistą.

Na konsultację przygotuj tabelę zobowiązań, umowy, wezwania do zapłaty oraz wszystkie pisma sądowe, komornicze i urzędowe.

Krok 8. Pracuj ze specjalistą od hazardu nad utrzymaniem zmiany

Sama praca ze specjalistą nie spłaci długów ani nie zastąpi pomocy prawnej. Może jednak pomóc Ci przygotować realny plan działania, rozpoznawać sytuacje zwiększające ryzyko gry, wprowadzić zabezpieczenia na trudne momenty oraz ograniczyć liczbę decyzji podejmowanych pod wpływem napięcia.

Plan, który nie uwzględnia mechanizmów problemowego grania, może wyglądać dobrze na papierze, ale okazać się trudny do utrzymania w chwili kryzysu. Dlatego praca nad problemem hazardowym i porządkowanie długów powinny przebiegać równocześnie.

Poniższe wskazówki pokazują, nad czym warto pracować, aby lepiej radzić sobie z ryzykiem powrotu do gry. Najlepiej omówić je ze specjalistą zajmującym się problemem hazardowym i dostosować do własnej sytuacji.

Przygotuj się na sytuacje wysokiego ryzyka

Chęć zagrania nie zawsze pojawia się podczas meczu albo po zobaczeniu reklamy bukmachera. W przypadku długów mogą ją uruchamiać przede wszystkim napięcie, presja i przekonanie, że pieniądze trzeba zdobyć natychmiast.

Szczególnie ryzykowne bywają:

dzień wypłaty;
brak pieniędzy przed ważnym terminem;
otrzymanie wezwania do zapłaty;
telefon z windykacji;
nieprzewidziany wydatek;
rozmowa o długach z bliskimi;
wstyd po ujawnieniu problemu;
dodatkowy zarobek lub premia;
konflikt z partnerem albo rodziną;
przekonanie, że została już tylko jedna szansa na wyjście z kłopotów.

Plan działania przygotuj wcześniej, zanim pojawi się silna chęć gry.

W dniu wypłaty najważniejsze płatności mogą zostać wykonane automatycznie, a pozostałe pieniądze podzielone zgodnie z wcześniej ustalonym budżetem. Możesz również obniżyć limity, zaplanować ten dzień i wcześniej umówić się na rozmowę z osobą wspierającą.

Po otrzymaniu trudnego pisma lub telefonu nie podejmuj natychmiastowych decyzji pod wpływem paniki. Najpierw ustal, co rzeczywiście wynika z dokumentu lub rozmowy i z kim należy skonsultować dalsze postępowanie.

Co zrobić, gdy chęć zagrania jest silna?

Przerwij ciąg prowadzący do gry. Odejdź od telefonu lub komputera. Odłóż decyzję i skontaktuj się z osobą, która zna Twoją sytuację. Sprawdź, czy nadal masz łatwy dostęp do pieniędzy, i możliwie go ogranicz. Zmień miejsce i zajęcie.

Nie analizuj typów, kursów, strategii ani możliwości wygranej. Im dłużej zajmujesz się potencjalną grą, tym dłużej pozostajesz w procesie podejmowania decyzji hazardowej.

Możesz wcześniej zapisać prostą instrukcję kryzysową:

Nie wpłacam pieniędzy i nie gram.
Odkładam telefon lub odchodzę od komputera.
Sprawdzam, czy mam łatwy dostęp do pieniędzy, i możliwie go ograniczam.
Kontaktuję się z osobą, która zna moją sytuację.
Zmieniam miejsce lub zajęcie, aby przeczekać najsilniejsze napięcie.
Przypominam sobie, do czego prowadziły wcześniejsze próby odegrania się.
Zapisuję, co uruchomiło chęć gry, i omawiam tę sytuację ze specjalistą.

Plan przygotowany w spokojnym momencie może pomóc wtedy, gdy pod wpływem napięcia trudniej jest myśleć o konsekwencjach.

Oceniaj postępy szerzej niż przez wysokość długu

Długi nie znikną natychmiast po zaprzestaniu gry. Mogą zmniejszać się powoli, mimo że wykonujesz właściwe działania.

Postęp widać również w tym, że:

nie pojawiają się nowe zobowiązania związane z hazardem;
podstawowe rachunki są płacone z dochodów, a nie z kolejnych pożyczek;
sytuacja finansowa przestaje być ukrywana;
przestrzegasz ustalonych zabezpieczeń;
regularnie korzystasz z profesjonalnej pomocy;
wcześniej rozpoznajesz myśli o graniu;
prosisz o wsparcie, zanim sytuacja stanie się kryzysowa;
potrafisz przejść przez trudny moment bez powrotu do gry.

Nie musisz sprawdzać wysokości zadłużenia kilka razy dziennie. Wyznacz stały termin (na przykład raz w miesiącu) na aktualizację zestawienia zobowiązań i ocenę realizowanego planu. Nie odkładaj jednak odpowiedzi na pisma ani działań w sprawach, w których obowiązuje określony termin.

Tempo spłaty ma znaczenie, ale nie pokazuje całego procesu wychodzenia z problemu. Pierwszym ważnym sukcesem może być nie to, że dług szybko się zmniejszył, lecz to, że po raz pierwszy od wielu miesięcy przestał rosnąć.

Zareaguj szybko, jeżeli ponownie zagrasz

Pojedynczy powrót do gry może przekształcić się w ciąg, szczególnie gdy pojawia się myśl: „Skoro już zagrałem, wszystko stracone”. Taka myśl może prowadzić do próby odzyskania przegranej, ukrywania zdarzenia i rezygnacji z wcześniej stosowanych zabezpieczeń.

Dlatego zareaguj możliwie szybko:

Przerwij grę.
Nie próbuj odzyskać utraconej kwoty.
Zamknij dostęp, który umożliwił Ci zagranie.
Powiedz o zdarzeniu osobie wspierającej.
Skontaktuj się ze specjalistą.
Sprawdź, co poprzedziło grę i czego zabrakło w planie.
Wprowadź dodatkowe zabezpieczenia.

Samo stwierdzenie „zawiodłem” niewiele wyjaśnia. Więcej wnosi ustalenie:

kiedy pojawiła się pierwsza myśl o grze;
jakie emocje jej towarzyszyły;
co wydarzyło się wcześniej;
do jakich pieniędzy miałeś dostęp;
które zabezpieczenie nie zadziałało;
w którym momencie można było przerwać ciąg prowadzący do gry.

Ponowna gra może wskazywać, że plan wymaga uzupełnienia, lepszego wdrożenia albo dodatkowego wsparcia. Nie przekreśla wcześniejszej pracy ani sensu jej kontynuowania. Najważniejsze jest szybkie zatrzymanie gry, ujawnienie tego, co się wydarzyło, oraz powrót do ustalonych działań.

Jak mogą pomóc bliscy?

Pomoc nie musi oznaczać spłacenia długów. Bliska osoba może wesprzeć Cię w:

szukaniu odpowiedniej formy leczenia i umówieniu pierwszej konsultacji;
przygotowaniu się do rozmowy ze specjalistą;
zamykaniu dostępu do hazardu;
ustaleniu zasad dotyczących pieniędzy i większych wydatków;
zabezpieczeniu środków przeznaczonych na podstawowe potrzeby;
zbieraniu dokumentów i porządkowaniu informacji o zobowiązaniach;
przestrzeganiu wspólnie uzgodnionych zasad;
reagowaniu w sytuacjach, w których rośnie ryzyko powrotu do gry.

Bliska osoba ma jednocześnie prawo chronić własne pieniądze, konta, dokumenty i bezpieczeństwo finansowe. Spłacenie zobowiązań przez rodzinę nie leczy uzależnienia. Jeżeli osoba grająca nadal ma łatwy dostęp do pieniędzy, ukrywa część informacji o swojej sytuacji i nie podejmuje leczenia, finansowy ratunek może stworzyć przestrzeń do kolejnego epizodu gry.

Bliscy mogą odmówić:

przekazywania gotówki;
zaciągania pożyczek;
poręczania zobowiązań;
udostępniania kart i kont;
uznawania kolejnych zapewnień za wystarczające, jeżeli nie towarzyszą im działania potwierdzające zmianę.

Bliscy nie powinni jednak przez wiele miesięcy pełnić jednocześnie roli terapeuty, księgowego i policjanta. Kontrola bez jasnych zasad może szybko niszczyć relację i nie zastępuje profesjonalnej pomocy.

Osoby bliskie także mogą potrzebować konsultacji ze specjalistą od hazardu. Problem hazardowy wpływa nie tylko na finanse, lecz również na zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i codzienne funkcjonowanie całej rodziny.

Gdy długi prowadzą do rozpaczy

Po dużej przegranej, ujawnieniu problemu albo otrzymaniu trudnego pisma może pojawić się przekonanie, że nie ma już wyjścia.

Jeżeli myślisz o odebraniu sobie życia, przygotowujesz plan albo obawiasz się, że możesz zrobić sobie krzywdę, nie zostawaj sam i nie próbuj najpierw rozwiązywać problemów finansowych. Powiedz drugiej osobie wprost, co się dzieje.

W sytuacji bezpośredniego zagrożenia zadzwoń pod numer alarmowy 112 lub pod numer pogotowia ratunkowego 999. Możesz również zgłosić się do izby przyjęć albo SOR-u w szpitalu, w którym znajduje się oddział psychiatryczny.

Całodobowe i bezpłatne wsparcie dla osób dorosłych w kryzysie oferują również:

800 70 2222 — Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym;
116 123 — telefon wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym.

Nie musisz wiedzieć, jak rozwiązać całą sytuację. W pierwszej kolejności zadbaj o to, aby nie zostać z tym samemu i bezpiecznie przetrwać najtrudniejszy moment.

Od czego zacząć?

Nie musisz dziś wiedzieć, jak spłacisz całe zadłużenie. Nie musisz też próbować poradzić sobie ze wszystkim sam. Najpierw zatrzymaj dalsze straty i sięgnij po wsparcie.

Przerwij grę i zamknij dostęp do hazardu. Powiedz o problemie zaufanej osobie i skontaktuj się ze specjalistą zajmującym się problemem hazardowym. Następnie zabezpiecz pieniądze przed impulsywnym wykorzystaniem, ustal rzeczywistą wysokość zobowiązań i skonsultuj sposób dalszego postępowania.

Wychodzenie z długów nie zaczyna się od wielkiej wygranej, lecz od zatrzymania gry, poznania faktów i konsekwentnego wykonywania kolejnych działań. To Ty będziesz podejmować decyzje i realizować ustalony plan. Nie oznacza to jednak, że musisz robić wszystko sam. Z odpowiednim wsparciem możesz ograniczyć ryzyko kolejnych strat i krok po kroku zacząć odzyskiwać kontrolę nad swoim życiem.

Potrzebujesz pomocy?

Przez ponad 10 lat zmagałem się z uzależnieniem od zakładów bukmacherskich. Dziś, jako instruktor terapii uzależnień, wspieram osoby z problemem hazardowym oraz ich bliskich.

Podczas konsultacji online możemy przyjrzeć się Twojej sytuacji, ustalić zabezpieczenia przed dalszą grą i przygotować pierwsze działania, które pomogą Ci zacząć porządkować problem.

Umów konsultację online →

Szymon Bartnicki
Instruktor terapii uzależnień
Autor projektu „Postaw na siebie!”

Zobacz także:
Gra na kreskę. Długi i pierwsze myśli o śmierci
Faza strat. Wygrana na spłatę długów

Długi przez hazard. Co robić?

Plan działania